Transparant
Ik had ooit een jongeman in een training die zelf vond dat hij heul transparant was. ‘Je moet gewoon duidelijk zijn!,’ riep hij. ‘Gewoon zeggen wat je denkt!’ In het rollenspel dat volgde gebeurde iets merkwaardigs. Het doel van het rollenspel was de voortgang bespreken van een project en zijn doel was dus te laten zien hoe duidelijkheid er wat hem betreft uitziet. Maar toen hij ging zitten begon hij het gesprek met allerlei omtrekkende bewegingen: wat hij allemaal had gedaan rond het project, dat hij afspraken messcherp had neergezet, en iets over de nieuw ingerichte kantine. Omdat ik vermoedde dat de duidelijkheid nog wel een tijdje op zich zou laten wachten, zette ik het rollenspel ff stop. Ik vroeg de jongen hoe hij het vond gaan. De jongen begon...
Spreek je wens uit. Niet je klacht.
Een kort bericht tussendoor, maar zinvol voor velen. Deze ochtend had ik een zakelijk adviseur op bezoek. Aan het eind van het gesprek vroeg hij naar aanleiding van mijn verhalen over de trainingen: wat moet ik doen als ik al weken teveel werk op mijn bord krijg? Hoe ga ik met mijn leidinggevende daarover in gesprek?! De man was behoorlijk geïrriteerd over de kwestie. Hij zei: ‘hoe kunnen ze nu van die planningsafdeling in vredesnaam op deze manier inplannen?! Hoe kom ik in een half uur van Alkmaar naar Uithoorn? Dat kan helemaal niet! Hoe verzinnen ze dat bij elkaar?!’ Alhoewel ik deze reactie begrijp is het geen effectieve strategie om er echt over in gesprek te raken. Het doel is namelijk duidelijk: je wilt minder werk, je wilt de klanten die je hebt...