En stop! Zitten, nu! Even diep ademhalen… Nog eens. En in, en uit. Voel je de stoel waarop je zit? Voel je je billen? Ademhalen, zei ik. Niet snel verder lezen… Hoe zit het met uw schouders? Gespannen? Laat ze maar zakken. Hup, hup! Uw rug, hoe staat uw rug? Of hangt uw rug? Goed…
Tweeduizendenelf is 10 dagen oud en we gaan evalueren. Hoe ging het tot dusver? Geen zin in evaluaties? U wilt toch liever gewoon door? Als een onbemand voertuig met 140 km per uur af op een betonblok? Gelukkig bracht het universum bracht u bij deze column, geniet ervan. Ik zei geniet ervan!!! En nu ophouden met de weerstand: geeft u maar gewoon over. Dit is de kans van dit jaar om toch minstens één keer stil te staan.
Het jaar is 10 dagen oud. Hoeveel mensen heeft u al ontmoet? Ga eens terug in gedachten: wie stapte uw leven binnen? Welk leven stapte u binnen? Kwam u binnen zonder kloppen? Hoeveel handen heeft u gedrukt? Heeft u al iemand gepenetreerd? Of heeft u zich al laten penetreren? Was het fijn? Heeft u zich al door meerderen laten penetreren? Is dat nieuw of doet u dat al jaren? Heeft u al iemand zachtjes ‘ik houd van jou’ in het oor gefluisterd? Was dat de eerste keer sinds tijden? Heeft u al iemand veel te hard ‘kuthoer!’ in het oor geschreeuwd? Is er al servies richting het hoofd gegaan van iemand waar u vorig jaar nog veel van hield? Neemt u zich ten stelligste voor om daar direct mee op te houden? Wie had u eigenlijk moeten spreken, maar gaat u stiekem uit de weg? Welk telefoontje moet dringend gepleegd worden? Zijn uw contacten tot dusver voornamelijk inspirerend geweest, of zit u vast in de diepe groef van onvrede. Voelde u zich voornamelijk onbemind en ongezien?
In één van mijn vorige epistels riep ik op om de goede voornemens toch vooral te laten zitten. Edoch, ter aanvulling: een missie en visie voor uzelf opstellen ten aanzien van uw omgang met collega’s, geliefden, minnaressen en kinderen, kan best eens helpen. Sterker het is een puik plan en de opdracht van deze column. Ademhalen en een pen pakken. Hup, hup! Welke normen en waarden zou u in elk geval terug willen laten komen in elk gesprek of contact? Let er daarbij op dat uw voornemen klein is. Zorg dat het haalbaar is. Het kan bijvoorbeeld zijn: mijn missie is om in elk gesprek één vraag te stellen waardoor de ander zich begrepen voelt. Dat zou u vandaag al eens kunnen proberen in een zakelijk gesprek. U zou eens naar die projectleider kunnen stappen en bedenken welke vraag hij nu nodig heeft. Of de manager van de financiële afdeling. En als zij geen vraag nodig hebben, dan hebben zij wellicht een antwoord nodig.
Als zelfstandig ondernemer en bij gebrek aan collega’s stap ik straks een willekeurig kantoorpand in met de vraag: wie van uw collega’s zou u vandaag ‘Ik houd van u’ in het oor willen fluisteren en hoeverre sluit dat aan bij uw missie?
