Selecteer een pagina

Op een middag stond ik voor mijn boekenkast en zag dat ik wel 1,5 meter aan zelfhulpboeken heb verzameld de afgelopen jaren. Haha. Best veel, toch?

Ik ben dus inmiddels een expert, ik weet hoe het moet: leven. Omgaan met kritiek, een lekke band, en een mooie vrouw die niet meer wil daten, you name it. Ik ga er losjes mee om. Ken je die man die fluitend over een tuinhekje springt? Dat ben ik.

Nou, ja: een beetje. Ik ben een wijze man geworden en ik maak er steeds wat meer van en ik ben ook nog vaak heel erg mensch. Ik donder ook nog vaak over het tuinhekje omdat ik niet goed keek, omdat ik geen goede aanloop nam, omdat ik dacht dat het wel even zo gedaan was: ach, een tuinhekje. En dan dus vallen.

In dit artikel een overzicht van de 5 zelfhulpboeken die mij het meest inspireren. (klik op de cover als je het boek wilt bestellen.)

  1. Waar je ook gaat daar ben je – Jon Kabat Zinn

Goeie titel toch? Geen speld tussen te krijgen.

Hét centrale idee van alle zelfhulpboeken is dat al het gedoe in het leven ontstaat in je hoofd, in de gedachten die je hebt. Gedachten en: hoe je je daarmee identificeert. Er gebeuren klotedingen, natuurlijk. Je kunt je baan verliezen zonder dat je daar invloed op hebt, er kan een dramatisch ongeluk gebeuren. Je vriendin kan zomaar zeggen: ik ga weg, ik wil niet meer.

Maar in verreweg de meeste gevallen, zeg maar de ‘dagelijkse’ tegenslagen is het gedoe vooral debet aan hoe je denkt en hoe je je voelt over wat er gebeurt. Jon Kabat Zinn is de ontwikkelaar van mindfulness zoals we dat kennen in het westen. En mindfulness is met vriendelijke aandacht gewaar zijn van alles wat zich voordoet. Ik leg het nu net te kort uit, maar mindful betekent bijvoorbeeld dat je nu voelt dat je op een stoel zit, dat je voelt dat er lichte stress door je heen gaat, dat je voelt dat je dit prettig lezen vindt. Je voelt je billen op het zitvlak, je neemt waar dat je misschien niet goed zit.

Het boekje Waar je ook gaat, daar ben je bestaat uit allemaal korte columns. Bijvoorbeeld over geduld, over loslaten, niet oordelen en vertrouwen en aandacht. Heel fijn leesvoer vlak voor het slapen gaan, of ’s avonds op de bank als het je lukt om je mobiel voor langer dan een half uur los te laten, omdat je er zelf al van ontspant en met afstand kan kijken naar wat er allemaal gebeurde vandaag.

Ik vind het boekje fijn omdat ik me direct herken in het fenomeen dat je momenten op een dag gekleurd worden, gestrest doordat je fantasieën hebt over wat voor verschrikkelijks allemaal kan gebeuren. Of gepieker over gisteren, toen bij die vergadering en dat Tim toen zei… en waarom zei hij dat nu eigenlijk?!

Ik vind Waar je ook gaat, daar ben je van Jon Kabat Zinn, erg fijn, ik pak het er regelmatig bij, want ik bén nogal onrustig als single man in de grote stad. Ik heb eigenlijk het gevoel dat er van alles mist. Net als bij iedereen razen de gedachten door mij heen, daar moet je ook helemaal niet meer van schrikken, maar ja, we doen het natuurlijk wel steeds. Als ik merk dat ik niet mindful ben, word ik boos. Terwijl dat is juist de grap: dat je om het boos zijn dan even glimlacht. We zijn boos en boos op het boos zijn. Lekker dan.  Ergens in het begin van Waar je ook gaat, daar ben je, staat de zin die alles zo’n beetje samenvat:

Leuk of niet, dit moment is het enige moment waar we werkelijk iets mee moeten doen.

  1. Illusies – Ingeborg Bosch

Word jij vaak meegesleurd door allerlei ingewikkelde gevoelens? Heb je een nogal negatief zelfbeeld? Ben je regelmatig geïrriteerd of gewoon ronduit woedend en heb je daarna gigantisch spijt? Of werk je keihard en kun je maar niet stoppen, moet steeds nog dat ene mailtje toch nog beantwoord worden?

Misschien algemeen bekend dat ik fan ben van het werk van Ingeborg Bosch en de door haar ontwikkelde methode PRI, Past Reality Integration. Ik vind het de meest diepgaande manier om te werken aan al het gedoe. Om uiteindelijk lichter en met energie en plezier te leven!

 

PRI het is geen methode die je even een maand of wat uitprobeert en dat het daarna allemaal opgelost is. Het is een way of life.

Ingeborg Bosch legt in Illusies uit hoe het zit met al die gevoelens en gedachten van stress, irritatie, leegte, eenzaamheid, en nóg beter je best doen. En ze legt uit hoe je daar beter mee kan omgaan, hoe je vol kan leven. Ik zag laatst op Facebook een workshop vanuit één van de PRI therapeuten met de werkelijk briljante titel: Je gewoon goed voelen, hoe doe je dat? Ik moet er om lachen, maar vind het ook pijnlijk herkenbaar. Spijker op z’n kop.

Ingeborg Bosch legt uit hoe onze hersens werken en dat we door situaties die in het hier en nu een overeenkomst lijken te hebben met een heftige ervaring uit de jeugd, in de afweer belanden. We worden bang, gaan enorm ons best doen, twijfelen aan onszelf of vinden onszelf slecht, we worden boos of voelen niet meer zo heel veel. Of we kunnen onze mobiel niet meer met rust laten, geen moment.

Ze biedt een helder handvat om beter om te gaan met die gevoelens en gedachten die ons echt kunnen meesleuren.

Het uiteindelijk doel van PRI is dat je steeds meer voelt dat je écht die volwassen man of vrouw bent die je bent: je voelt dat je altijd keuzes kan maken, waarin je onafhankelijk bent in het voorzien van je basisbehoefte van anderen. Waarin nare dingen komen en ook weer gaan en waar ook heel veel tofs gebeurt, wat je met name ook zelf kan creëren.

Stel je wordt afgewezen door een dame. Is mij wel eens gebeurd! Echt!

Ik kreeg een appje dat ze niet wilde afspreken privé. Ik had deze vrouw nooit ontmoet, maar ze zag er leuk uit en was ook gek op zelfhulpboeken, via een vriend had ik online contact met haar gekregen. Haar bericht vertelde verder: ‘Ik ga je natuurlijk wel blijven volgen, succes met alles!’ Eigenlijk best sympathiek.

Wat deed ik? Ik reageerde op het appje heel kalm en ik zou bijna zeggen ‘professioneel’… Ik typte: ‘Ok. Helaas en helder.’ Daarna wiste ik haar nummer, flikkerde ik haar van Facebook en Linkedin. ‘Rot dan maar lekker op,’ dacht ik erbij.

En nu weet ik dat deze reactie nog best subtiel is, maar ik was overduidelijk toch echt geraakt. Ik heb geen ruiten lopen ingooien in de winkelstraat om de hoek, maar toch…

Toen ik begon met PRI en voordat ik Illusies las was ik nog veel meer een speelbal van deze gevoelens.

Zwaar gevoel

Na zo’n voorval liep ik de hele dag in met een zwaar gevoel. Een gevoel ‘niemand wil mij en ik zal tot mijn 80e niet meer neuken.’ Dikke kans dat ik zwaar geïrriteerd had gereageerd via de app. Of ik was een uur later weer op een datingsite gedoken, of ik was weer begonnen met roken, of… you name it. En het gevoel: ach jammer, maar ik ben ok, ik ga wat leuks doen vandaag en wie weet wat de toekomst mij brengt? Dat was in geen velden of wegen te bekennen, terwijl dat zo’n lekker gevoel is en eerlijk waar: veel passender in deze situatie.

Illusies laat zien dat er in die situaties in het dagelijks leven iets ouds wordt geraakt waardoor het zo’n lading krijgt. ‘Dat is de grote illusie: dat het nu gebeurt’ zegt Ingeborg Bosch. Heftig om te beseffen, als je het doorkrijgt. Dat heel zware gevoel als je eens een avond alleen thuis zit, het gevoel dat je ‘altijd alleen’ zal blijven komt niet door deze avond. Je kunt altijd weer opnieuw kiezen en je bent niet meer overgeleverd aan twee opvoeders die alles voor je bepalen. En als je echt contact kan houden met dat volwassen bewustzijn dan is een tegenslag minder zwaar en kun je kiezen. Vaak betekent dit dat je gewoon even niets doet.

  1. Getting Things Done – David Allen

Niet echt een zelfhulpboek als in, hoe krijg je een beter zelfbeeld, of hoe ga je beter om met stress. Wel een boek dat je helder uitlegt hoe je al het werk dat je op een dag te doen hebt, privé en op het werk met kalmte gedaan kan krijgen. Getting Things Done vind ik geweldig om je echt grip krijgt op die stroom aan dingen die je te doen hebt. Hoevaak gebeurt het dat je in een gesprek zegt: ‘Oh, ja, zal ik even opzoeken’ of ‘Oh, ja, goed idee ga ik checken’ en dat je het daarna alweer kwijt bent?’ Of hoe vaak gebeurt het dat je je gestrest voelt, omdat je nog zo ontzettend veel te doen hebt?

Als je met overgave de methode van David Allen onder de knie krijgt, krijg je zoveel meer rust én je kunt echt veel meer doen op een dag.

  1. Verslaafd aan liefde – Jan Geurtz

Dit is mij er ook eentje. Verslaafd aan Liefde raakt de kern behoorlijk goed. Ik bedoel: de essentie waar zoveel mensen ongelofelijk mee lopen te kutten! Het heftige gevoel dat er nu erkenning moet komen, iemand die je heel erg lief en leuk vindt. Als je heel vaak voelt: ‘Mijn partner moet mij veel meer erkenning geven’, zou ik deze aanschaffen. Ook als je heel verdrietig of wanhopig bent over het single zijn is het een aanrader.

Jan Geurtz vertelt in Verslaafd aan Liefde over het ‘relatiedenken’. Hoe we zo ontzettend hopen en verlangen naar het compliment van de ander, de erkenning van de ander. Hoe we denken in termen van ‘Ik moet een relatie, dan ben ik gelukkig.’

Jan Geurtz heeft het over ons negatieve geloof: dat we diep in onszelf denken dat we niet goed genoeg zijn. En dat we daarom zo hopen dat een ánder gaat applaudisseren en heel veel erkenning gaat geven. Jan Geurtz zegt dat je je natuurlijke volmaakte staat kan ontdekken door te mediteren. Met vriendelijke aandacht leren kijken naar je boosheid, je verlangen. Of je stress. Dus als je in de stress zit, weten dat je in de stress zit en daar dan niet heel boos op worden, of als je merkt dat je dát doet daar dan weer naar kijken.

  1. Brené Brown – De Kracht van Kwetsbaarheid

Ik vroeg me af wat mij nu ook al weer zo had geraakt in het boek De Kracht van Kwetsbaarheid van Brené Brown. Toen ik het boek van Brené Brown las, en de TED talk zag vond ik het echt cool. Met name het fenomeen dat de meesten van ons zo hun best doen om cool, ontspannen, gelukkig en fantastisch over te komen fascineert me. Alle successen en gezellige barbecues worden grif gedeeld op Facebook. En foto’s dat we heerlijk met een drankje aan het strand zitten slaan mij om de oren.

Ik denk dat het met name raakt aan een diep gevoel van ‘mezelf willen zijn’ en dat dit goed genoeg is. Een gevoel wat diep in mij zit en direct raakt aan ervaringen uit mijn jeugd waar er veel kritiek was. Schaamte is dan ook zeker een thema dat mij raakt en in het boek besproken wordt van Brené Brown.

Durven gaan voor je plan

Brené Brown houdt een pleidooi voor kwetsbaarheid, wat betekent: dingen proberen, zaken ondernemen, durven gaan voor je plan zonder dat je persé weet wat de uitkomst is.

Het boek gaat over eigenwaarde, over schaamte en hoe dat zorgt dat we ons niet meer verbinden, maar juist terugtrekken, over het gevoel niet goed genoeg te zijn en hoe dat zo collectief in onze cultuur zit. De Kracht van Kwetsbaarheid gaat ook over hoe schaamte het creatieve proces beïnvloedt, ik zou zeggen: infecteert. Ook schrijft ze dat we zo bang zijn voor het gewone, een zin die mij ook raakt, want ook ik zou willen dat elke dat extra ordinairy is.

Ze geeft remedies tegen schaamte – wat nooit helemaal weg te maken is – waaronder: zoek contact en spreek je schaamte uit. Als je worstelt met eigenwaarde, met je zelfbeeld met oprecht en authentiek het leven creëren wat jij fijn vindt, dan is het boek van Brené Brown de aanrader.

Update juli 2017:

Een boek dat zeker in deze top 5 hoort is een boek dat ik recentelijk las en ik vind het geweldig. De Edele Kunst van Not Giving A Fuck. Inspirerend, relativerend. Prachtig. Als je het samen leest met het boek van Ingeborg Bosch lees je én de noodzaak en technisch gezien, qua psychologie hoe je steeds meer kan kiezen waar je nu eigenlijk wél een fuck om moet geven.

Lees mijn recensie van De Edele Kunst van Not Giving A F*ck hier!